Dziś wracam wspomnieniami do wpisu sprzed siedmiu lat, w którym to zachwycałem się nad serialem animowanym zatytułowanym "Czarodziejka z księżyca". Przypomnę, że serial pojawił się po raz pierwszy w Polsce w połowie lat dziewięćdziesiątych.
Narnia - magiczna kraina, pełna niespotykanych stworzeń i gadających zwierząt. Rodzeństwo Pevensie miało ogromne szczęście, iż trafiło do magicznego miejsca. Kto z czytających książki nie chciał bowiem znaleźć się na miejscu Łucji, Zuzanny czy Piotra (Edmunda nieco mniej)?
Po dłuższej przerwie przedstawiam ósmą część cyklu poświęconego serialom, jakie w latach dziewięćdziesiątych pojawiały się w Polsacie. Podobnie jak poprzednim razem przypominam pięć tytułów z krótkim omówieniem. Zapewne niektórych nigdy nie oglądaliście lub też w ogóle nie kojarzycie tytułu, co wcale nie jest niczym dziwnym. Kto bowiem pamięta wszystkie seriale emitowane kiedykolwiek przez telewizję?
W numerze drugim "Dobrego Humoru", który ukazał się w październiku 1991 roku, pojawiły się dowcipy o policjantach. To jeden z kilkunastu tematów żartów najczęściej opowiadanych przez ludzi.
W marcu 2013 roku bohaterem mojego wpisu był program "Usterka". To jeden z tych programów, który w późniejszym czasie został reaktywowany i jak to zwykle bywa - do pierwowzoru się nie umywa.
Krok po kroku, przez kolejne rozdziały książki, zbliżamy się do połowy analizy jednej z siedmiu części "Opowieści z Narni". Do baśniowej krainy trafiła już cała czwórka rodzeństwa. Jak dalsze losy przedstawia książka i jakie zmiany w porównaniu z pierwowzorem zaproponowali twórcy filmu i serialu?
Dziś wpis bardzo krótki - niestety nigdzie nie ma żadnych materiałów, więc muszę opierać się jedynie na swojej pamięci. Tematem będzie teleturniej interaktywny, który emitowany był w telewizji pod koniec lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku.
We wrześniu 1991 roku ukazał się pierwszy numer pisemka z dowcipami o nazwie "Dobry Humor". Wtedy też Polska usłyszała o wydawnictwie Superpress, które powstało w Lublinie w 1990 roku, a którego założycielem był dziennikarz, satyryk i rysownik Szczepan Sadurski. Ciekawe, czy przewidywał, iż wydawane przez niego pisemko, a raczej pisemka (wydawnictwo wypuściło w późniejszym czasie na rynek inne tytuły) przetrwa aż do 2012 roku.
W jednym z pierwszych wpisów wspominałem show zatytułowane "Idź na całość". Czy wiecie, że od pierwszego odcinka minęło już niemal 23 lata? A wydaje się, jakby to było wczoraj.
Poprzedni rozdział książki nie wymagał dłuższej analizy, bo po pierwsze akcja działa się niemal statycznie (pół rozdziału lub więcej to rozmowa Edmunda z czarownicą), po drugie zaś wyjątkowo wystąpiła dość duża zgodność we wszystkich trzech formach Opowieści z Narni. A jak będzie tym razem?
Dziś wracam wspomnieniami do wpisu sprzed siedmiu lat, w którym to zachwycałem się nad serialem animowanym zatytułowanym "Czarodziejka z księżyca". Przypomnę, że serial pojawił się po raz pierwszy w Polsce w połowie lat dziewięćdziesiątych.
